Grote kinderen

De dialoog tussen de moeder en zoon vond ik het sterkste stuk. Heel vermakelijk. En het verhaal schetst zo'n lievelijke situatie. Die snauwende moeder, en die zoon die het accepteert omdat hij op die manier voor haar zorgt. Wat een liefde. (het doet een beetje denken aan de tv-serie 'keeping up app...

Hallo Martin, Ik vind het een leuke en originele locatie waar je het verhaal laat afspelen, eens iets anders dan een café en ook een logische plek om gesprekken mee te luisteren. De vrouw laat je prachtig op zijn zenuwen werken door haar indirecte vorm van communicatie. De herinnering aan een scène ...

Hoi Martin, Je hebt de opdracht goed uitgevoerd door een boeiend gesprek tussen twee personen aan het tafeltje naast de verteller te creëren. De relatie tussen moeder en zoon is duidelijk en het verhaal leidt tot een interessante wending met de situatie bij de broodkraam. Het onderwerp blijft echte...

Wat een subtiel verteld verhaal, Martin. De kleine details - de handschoenen die op de grond lagen, het nadrukkelijke blazen terwijl hij schuin naar zijn moeder kijkt - bouwen zo mooi op naar die draai. En dan die laatste zin: "Op de tafel liggen zijn handschoenen." Dat zegt alles over hoe dit patro...

Hoi Martin, een indrukwekkende invulling van de uitdaging. Ik bewonder de wijze waarop je met details de karakters en de scene zo helder neerzet, dat ik het gevoel krijg dat ik erbij was. (al mis ik de lucht van de kibbeling, maar je kan niet alles hebben ... 😊). Dit is echt uit het leven gegrepen....

Mooi tafereel, de overbezorgde of bemoeizieke moeder en de gespeelde onderdanigheid van de geduldige zoon. Goed gevat tot het tumult aan de broodkraam, waar er duidelijk geen Waldkorns meer zijn.

De inspiratie vind je overal om je heen. Tot en met de handschoenen is dit gisteren echt gebeurd. Vanaf dat punt is mijn fantasie met mij aan de haal gegaan.

Mooi hoe tijdens het lezen mijn beeld omdraait van wie er nou voor wie zorgt, knap gedaan! Goed opgeschreven ook, het leest lekker.